Jestem

Są rzeczy, których nie da się wytłumaczyć słowami. Można je tylko poczuć.

Dla mnie jedną z nich są trzy słowa:

Jestem, który jestem.

Kiedy je wypowiadam, czuję je w sercu. W klatce piersiowej. W oczach. Czuję, że kryje się w nich coś więcej, niż potrafię ogarnąć. Odpowiedź na wszystkie pytania tego świata.

Imię

Tak Bóg przedstawił się Mojżeszowi (Wj 3,14). Nie podał imienia takiego, jakie nosimy my. Powiedział po prostu: Jestem.

Po hebrajsku brzmi to Ehyeh asher ehyeh. Nie ma jednego tłumaczenia: „Jestem, który jestem”, „Jestem, który będę”. To bycie, które trwa i ciągle się dzieje.

A ja mówię „jestem” dziesiątki razy dziennie. Wierzę, że to nie przypadek. Bóg jest w każdym z nas. To samo „Jestem” jest w moim sercu i w Twoim.

Słowa, które wracają

„Ja jestem” przewija się przez całą Biblię:

To Ja jestem, nie bójcie się!

J 6,20

Ja jestem światłością świata.

J 8,12

Ja jestem drogą i prawdą, i życiem.

J 14,6

Jam jest Alfa i Omega.

Ap 1,8

W swoim kontekście te słowa mówią o Bogu i o Jezusie. Czytam je dziś inaczej niż kiedyś: jako wskazówkę, gdzie Go szukać. W sobie.

Tylko teraz

Zanim Abraham stał się, Ja jestem.

J 8,58

Nie „byłem”. Nie „będę”. Jestem.

Czuję, że czas nie istnieje. Że jest tylko teraz. I że właśnie dlatego usłyszeliśmy: „Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro” (Mt 6,34). Jutro to tylko myśl. „Jestem” dzieje się teraz.

Jestem tylko człowiekiem

Nie piszę tego jako ktoś, kto już wszystko zrozumiał.

Kiedy podnoszę głos na bliskich, kiedy wdaję się w kłótnię, czuję, jak silne mechanizmy mną rządzą. I jak daleka jestem wtedy od „Jestem”.

Ale wiem też, że jestem tylko człowiekiem. Że nie wszystko jesteśmy w stanie zrozumieć. Że przede mną jeszcze długa droga nauki.

Różnica jest jedna: dziś wiem, dokąd wracać.

Spróbuj

Usiądź wygodnie. Połóż dłoń na sercu. Powoli, z każdym oddechem, powtarzaj w myślach kolejne linijki:

Zatrzymaj się.
Jestem, który jestem.
Jestem.
Bądź.

Nie tłumacz tego sobie. Nie szukaj słów.

Po prostu poczuj.